ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଶା ବିଭିନ୍ନ ଜାତି ଓ ଗୋଷ୍ଠୀର ସାଂସ୍କୃତିକ ମିଳନ ସ୍ଥଳୀ ଥିଲା । ଏହି ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ଅଷ୍ଟ୍ରିକ୍, ଦ୍ରାବିଡ଼ ଏବଂ ଆର୍ଯ୍ୟ ମାନଙ୍କର ସାଂସ୍କୃତିକ ଧାରାର ସମନ୍ୱୟ ଘଟିଥିଲା। ଭୌଗଳିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଓଡ଼ିଶା ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ କରିଡର ବା ସେତୁ ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଯାହା ଭାରତର ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ପ୍ରାନ୍ତକୁ ପରସ୍ପର ସହ ସଂଯୋଗ କରିଥାଏ। ଏହାର ବ୍ୟାପକ ସାମୁଦ୍ରିକ ବାଣିଜ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଏବଂ ନୌବାଣିଜ୍ୟର ଗୌରବମୟ ଇତିହାସ ଏହାକୁ ଭାରତର ପୂର୍ବ ଉପକୂଳର ସବୁଠାରୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଗନ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିପାରିଥିଲା। ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଚେତନାର ଜୁଆର ଏହି ମାଟିରେ ଏକ ସମୃଦ୍ଧ ସାଂସ୍କୃତିକ ମିଶ୍ରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ଏହି ମହାନ ସଂସ୍କୃତି ପାରମ୍ପରିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣର ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛି। ଏଠାରେ ସଂସ୍କୃତିକୁ କେବଳ ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନୁହେଁ, ବରଂ ମାର୍ଜିତ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଏବଂ ଏକତ୍ର ଜୀବନ ଜିଇଁବାର ଏକ ସୁନ୍ଦର ମାଧ୍ୟମ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ।