ଆମ ବିଷୟରେ

ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଶା ବିଭିନ୍ନ ଜାତି ଓ ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ମହାନ ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳ ଥିଲା। ଏହି ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ଅଷ୍ଟ୍ରିକ, ଦ୍ରାବିଡ଼ ଏବଂ ଆର୍ଯ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅପୂର୍ବ ସମନ୍ୱୟ ଘଟିଥିଲା। ଭୌଗୋଳିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଓଡ଼ିଶା ହେଉଛି ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ସେତୁ, ଯାହା ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ସଂସ୍କୃତିକୁ ପରସ୍ପର ସହ ଯୋଡ଼ି ରଖିଛି । ପ୍ରାଚୀନ ସାମୁଦ୍ରିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଏବଂ ଗୌରବମୟ ନୌବାଣିଜ୍ୟର ପରମ୍ପରା ଏହାକୁ ଭାରତର ପୂର୍ବ ଉପକୂଳର ସବୁଠାରୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ସ୍ଥାନ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଥିଲା। ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଜୁଆର ଏହି ମାଟିରେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ ଏକ ଅପୂର୍ବ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂଶ୍ଳେଷଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ଯୁଗ ଯୁଗର ଏହି ସାରସ୍ଵତ ପ୍ରବାହ ସଂସ୍କୃତିର ପାରମ୍ପରିକ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଇଛି। ଏଠାରେ ସଂସ୍କୃତି କେବଳ ଏକ ପରିଚୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକାଠି ବଞ୍ଚିବାର ଏବଂ ପରସ୍ପରକୁ ଆପଣେଇବାର ଏକ ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦ ମାଧ୍ୟମ। ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଅପୂର୍ବ ସଂହତି ସ୍ଥାପନ କରି ବିଭିନ୍ନ ମତବାଦର ଏକ ମହାନ ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳ ହେବାର ଅନନ୍ୟ ଗୌରବ ବହନ କରେ ଓଡ଼ିଶା। ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ତରର ଜୀବବାଦ, ବସ୍ତୁ ପୂଜା, ଶାମାନବାଦ ଓ ପିତୃପୁରୁଷ ପୂଜାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟ, ଜୈନ, ବୌଦ୍ଧ, ଇସଲାମ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଏବଂ ମହିମା ଧର୍ମ ଭଳି ଉଚ୍ଚ ବିକଶିତ ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକର ଏକ ସୁନ୍ଦର ସମାହାର ଏହି ମାଟିରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ବିଶେଷ କରି ବୈଷ୍ଣବ, ଶୈବ, ଶାକ୍ତ, ଗାଣପତ୍ୟ ଓ ସୌର ଆଦି ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟ ଉପାସନା ପଦ୍ଧତି ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ବିଶାଳ ସଂସ୍କୃତିର ପରିସର ମଧ୍ୟରେ ସଂଶ୍ଳେଷିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ନିଜର ଅନନ୍ତ ମହାନତା ଭିତରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସାରତତ୍ତ୍ୱକୁ ଆତ୍ମସାତ କରିଥାଏ। ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ସାର୍ବଜନୀନ ବିଶ୍ୱ-ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ନିଜର ଆତ୍ମା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।